Je eigen paklijst bij ik neem mee.nl

Casper, Ying Xin en Hong Jie

Drie kanjers in een gemengd gezin

Kalender

Ook een vakantielog?

Zet ook jouw verhalen direct online met een Ikneemmee.nl vakantielog! Binnen een paar minuten geregeld!

Wij zijn een gezin van vijf: Karen, Pepijn, Casper, Ying Xin en Hong Jie. Casper is onze biologisch eigen zoon. Ying Xin is onze dochter uit China: op 20 februari 2006 sloten we haar voor het eerst in onze armen. Ying Xin komt uit Wenzhou, provincie Zhejiang, China. Ze is bij ons gekomen via de Special Needs procedure van Wereldkinderen en heeft het Syndroom van Poland. Op 22 juli 2009 hoorden we dat er in China een zoon en broertje op ons wacht, Hong Jie. Vrijdag 11 december vertrokken we naar China om hem thuis te brengen! Hong Jie komt ook uit de provincie Zhejiang, maar uit de hoofdstad Hangzhou. Op 14 december hebben we hem voor het eerst ontmoet. Hij komt bij ons via de Special Needs procedure van Stichting Kind & Toekomst. Hij mist zijn linkerarm en heeft een korter linkerbeen. Reacties achterlaten wordt zeer gewaardeerd! Direct mailen kan ook: karenvisserconradi@hotmail.com. Bezoeken sinds 10 januari 2009:

counter Filmjes van onze China reis: http://pepijn-visser.magix.net/

We gaan verhuizen!

24 juli 2010

Niet fysiek, maar wel virtueel.... Ikneemmee.nl gaat stoppen met de weblogfunctionaliteit. Na bijna vijf jaar hier geblogd te hebben stappen we over!

We konden de oude berichten en reacties exporteren.... Hmpf, mooie term voor 'een dump in Word van alle tekst'. Nou ja, toch fijn om het te krijgen.

De laatste twee berichten vind je ook op het nieuwe weblog; vanaf vandaag bloggen we daar verder. Ik moet alle functies nog even onder de knie krijgen, maar dat went vast snel.

Tot blogs!

http://onsgemengdegezin.blogspot.com

Groeten van Karen, Pepijn, Casper, Ying Xin en Hong Jie

Geplaatst op 24 juli om 17:29
Reageer (1 reactie)

Stoelendans

22 juli 2010

Net als bij de fiets kwam er bij het aanvragen van een aangepaste stoel voor Hong Jie ook heel wat papierwerk kijken... Dit moet weer bij een andere instantie; alles in en om het huis doet de gemeente, alles op school doet het UWV. Maar gisteren kwam de brief: jahoor, u krijgt de aangevraagde stoel. Wel zelf onderhouden en repareren indien nodig - maar dat zal wel loslopen neem ik aan.

Als ze hem niet vergoed hadden, hadden we hem écht niet zelf gekocht. Maar een alternatief geknutseld. Want dat hij schoenen nodig heeft van bijna zeshonderd euro (lang leve een uitstekende verzekering... We betalen een kleine 70 euro zelf), dat geloof ik wel. In schuim gestaan, alles omgetrokken, gemeten... Dat is echt handwerk.

Maar dat een stoel voor school zo duur moet zijn... Met wieltjes eronder, dat dan weer wel. We hebben de specificatie gezien van de leverancier. Hapje uit de zitting zagen: 90 euro. OK, prima. Maar dat de rest van het meubelstuk iets van 1.800 euro (! Geen typfout!!) moet kosten... Daarvan sloegen we toch wel steil achterover. En we vragen ons af waarom de kosten voor de gezondheidszorg de pan uitrijzen... Dat was een prachtig stoeltje geworden als we het niet vergoed kregen, van IKEA of waar dan ook. Waarop Pepijn de decoupeerzaag had losgelaten! :-))

Voor wie nu wil zien hoe die gouden stoel eruit ziet... Klik maar eens hier voor de accessoirepagina. Het hapje uit de zitting moet je er nog even bijdenken!

PS Over papierwerk gesproken: tussen onze vakantiepost zat een briefje om een aangetekend stuk op te halen. Yahoo! Zijn officiële inschrijving in het geboorteregister in Den Haag zat in de envelop. Nu kan hij, net als Ying Xin, altijd een uittreksel uit het geboorteregister opvragen als hij dat later nodig heeft. Om daar nu helemaal voor naar China te gaan iedere keer...? Beetje omslachtig :-) En jahoor, het staat er echt: Hong Jie Axel Visser heet hij. En hij is geboren in Hangzhou, provincie Zhejiang, China. Eindelijk zwart op wit.....

Geplaatst op 22 juli om 20:20
Reageer (2 reacties)

Daar zijn we weer

19 juli 2010

Het was even afzien en 100% beter is het nog niet, de schouder, maar wel al ver in de 80%. Dus voorzichtig weer aan de pc! En meteen maar even een foto-update van de vakantie. Want die hebben we net achter de rug... Twee weken in stralend zonnig Mallorca. Met wat familie en vrienden, hoe kan het beter?

We zaten in een prima appartement in het noorden van Mallorca. Dicht bij het strand en dicht bij het zwembad. Hong Jie was nog niet eerder aan zee geweest (wel aan de plas hier, waar ook een strandje is) en vond het geweldig. Onze kleine Wienerschnitzel... Want: eenmaal in zee geweest, graag weer lekker door het zand rollen. Of een emmer vullen met zand en op je hoofd zetten! Ook leuk. En laat je moeder dan 's avonds maar worstelen met de douchekop, om al die kilo's zand uit je kapsel-zo-stug-als-een-pleeborstel te krijgen.

Onze andere Chinees spant de kroon wat pigment betreft... Ze is helemaal zwart geworden. Haar haar is donkerder dan dat van HJ, maar haar velletje ook echt. Zet er kroeshaar op en je zou zweren dat we een regenbooggezin à la de familie Jolie-Pitt hebben. En ze is een boventand kwijt! Dat fietsenrek is meteen heel anders.

Hier nog net geen fietsenrek, op de foto met grote nicht Dania...

We hebben ook een autoritje gemaakt naar Cap Formentor, een schiereiland met vuurtoren. Even gestopt bij het foto 'point de vue'. En als je naar beneden keek... Wow!

Maar op het fotopunt kunnen kinderen blijkbaar ook mooier poseren dan anders. Die hebben we ook!

Het WK in Spanje meemaken is een bijzondere belevenis, zeker als je in de finale tegen Spanje staat.

Zaten wij hier nog vrolijk te eten met onze groep op het terras van het restaurant naast ons complex... Op de ochtend van de finale leek het de Spaanse uitbater een goed idee om de twee Nederlandse groepen die gereserveerd hadden toch maar te weigeren. Eeh? Hoezo? We zijn een beetje gek als Nederlandse supporters, maar we zijn onschuldig hoor! Nou, hij dacht dat we te fanatiek waren, wij Nederlanders. En de overige eters zouden intimideren. Onze groep van veertien mensen (en de andere groep van veertien Nederlanders) moest maar uitzoeken waar we dan gingen eten. En ook de wedstrijd kijken op het flatscreen van dit café-restaurant was niet meer toegestaan voor Nederlanders. Wat een domper op een anders mooie dag. We hebben in het nabijgelegen hotel eten gehaald (betere kok ook nog!) en het opgegeten naast het zwembad, een paar meter voor zijn terras (je ziet de witte tafels en stoelen op de achtergrond van bovenstaande foto). Niets werkt zo verbroederend als een gezamenlijke vijand... Tsja, dan zijn bijna dertig pissige Nederlanders, vol uitgedost en - ondanks dat gezeur - toch in feeststemming, opeens wel wat nadrukkelijk aanwezig. Maar ja, daar gingen we dan ook uit principe voor. Vandaar ook de cd in de auto op vol volume: 'Doelpunt voor Oranje!' en overige smakelijke hits. Hong Jie deed enthousiast mee. Op dat liedje danste hij vrolijk rond, met zijn ene arm in de lucht zwaaiend alsof hij wekelijks het clubcircuit aandoet. Helaas mocht het niet zo zijn... En ik ben niet zo'n voetbalfan, maar nu vond ik het dubbel balen.

En tsja, mensen je gastvrijheid weigeren... Dat heeft meneer geweten. De tweede helft van de vakantie hebben wij - en de overige Nederlanders daar, en dat waren er véél - geen stap meer in zijn restaurant gezet. Nog niet voor een ijsje! We liepen liever 300 meter naar het supermarktje dan tien naar zijn zaak. Sorry hoor, maar als je mijn business niet wilt... Dan krijg je ook niets meer. Goede zakelijke lange termijnvisie van Eduardo van New Jules in Port Pollença. Uh... NOT! Hoe zeiden ze dat ook al weer in die mooie Godfather films? You insult me, you insult my family... You'll be sorry. ;-)

Maar verder was het één grote groepsknuffel hoor! Casper en Hong Jie doen even voor hoe dat gaat:

Op de laatste woensdag zijn we nog naar de markt geweest in Sineu. Een grote markt met alles, van puppy's tot abrikozen tot houtsnijwerk. En performance artists... Nederlands, toevallig! Op de foto met drie verhitte kids: HJ, Julia en Ying Xin.

Nog twee foto's van thuis, die al een paar weken ouder zijn... Casper en Hong Jie in de slaapzak. Op de langste dag van het jaar zijn we gaan varen met de buren, tot heeeeeeel laat. Barbecuen op Twaalfmorgen, een van de plekjes rondom de Reeuwijkse Plassen. Vanwege het late uur slaapzakken meegenomen voor de kinderen. Alleen Casper viel in slaap, uiteindelijk, aan boord (en dat was omdat ie alleen in de boot lag, die werd voortgetrokken door de onze).

En Hong Jie is sinds een paar weken de trotse eigenaar van een échte 'grote fiets', zoals hij het noemt. Het kostte wat manuren bij gemeente, Centrale Indicatiestelling Zorg en de mobiliteitsleverancier, plus wat papierwerk, telefoontjes en afspraken van ons, maar dan heb je ook wat... Een echte driewieler!

En verder ben ik mijn eerste werkdag na de vakantie goed begonnen: ik heb ontslag genomen! :-)

Per 1 september ga ik als fulltime ondernemer verder met mijn bedrijf New Broom. Nu ik ben verbonden aan Het Betere Werken verwacht ik het nog drukker te krijgen met mijn werkzaamheden. Wordt vervolgd!

Geplaatst op 19 juli om 22:26
Reageer (9 reacties)

Weblog even op pauze

18 juni 2010

Ik ga even wegzakken in de top-10... Sinds gisteren zit ik met mijn arm in een mitella. Een slijmbeursontsteking in mijn rechterschouder! Balen. Computer en autorijden zo minimaal mogelijk. Ook even niet werken dus. Het doet veel pijn, is onpraktisch ook, 1 arm; de pijnlijke zit in een mitella.

HJ vond het leuk: "Zelfde!" zei hij glunderend, terwijl hij zijn arm tegen de mijne hield. Tsja... Ik ben er twee gewend!

Even radiostilte dus hier. Tot over een tijdje!

Geplaatst op 18 juni om 20:35
Reageer (20 reacties)

To Leonardo of not to Leonardo

15 juni 2010

Casper heeft maandag een hele leuke dag gehad op de Leonardoschool. Niet in de laatste plaats omdat hij voetbal mocht kijken met de hele klas - altijd leuk natuurlijk. Hij zat in een klas met alle kinderen van 7 tot 10 jaar; ze kennen daar geen groepen zoals in normaal onderwijs.

Hij mocht op een van de klassenlaptops werken - alle kinderen daar doen delen van het onderwijs met een laptop - en dat vond hij machtig interessant. Een woordzoeker had hij gemaakt, en een doolhof... Echt iets voor hem. De kinderen waren leuk. De juf ook. De overblijf ook. Alles was leuk! Alleen iets te veel aardrijkskunde en geschiedenis naar zijn smaak :-)

Ik had het idee dat hij wel wat geïntimideerd was door de andere kinderen en door het feit dat ze ook 'slimme hoofden' hebben. "Ze waren wel vijf keer slimmer dan ik!" zei hij vol ontzag. Hij gaf een imitatie ten beste van het opzeggen van alle tafels, toen ik vroeg hoe hij dat merkte. "Ze zeiden dat niet gewoon, maar echt zo: 'een-keer-een-is-een en dan door tot acht-keer-zeven-is-zesenvijftig en dan de rest nog', heel snel", zei hij als iemand die in recordtempo praat. Dat is even wennen, niet meer de slimste jongen van de klas zijn... Hij had zowaar een buddy gekregen, een jongen die hem de hele dag op sleeptouw nam. Echt super. Hoe heette die jongen? "Julien. Met een stomme e", was zijn antwoord. Alsof het aanduiden van de toonsoort van een letter in een naam de normaalste zaak van de wereld is, op deze leeftijd. Ongetwijfeld had die jongen zijn naam zo toegelicht. Heerlijk! :-)

Hoe nu verder - dat weten we nog niet precies. We moeten met elkaar besluiten of hij overstapt, en zo ja wanneer (nu of in het nieuwe jaar). De logistieke nachtmerrie van 's morgens drie kinderen op twee locaties krijgen die allemaal op dezelfde tijd beginnen, maar wel een kwartier rijden uit elkaar liggen, tsja, die moeten we dan ook aangaan. Wonderlijk, dat er voor kinderen met een IQ dat onderaan het gemiddelde uitsteekt de meest uitgebreide regelingen zijn: rugzakjes, PGB's, vervoersregelingen... Niet dat ik daar op tegen ben (integendeel!) maar het zou zo fijn zijn als dit óók als speciaal onderwijs werd gezien. We gaan puzzelen, rondbellen en navragen. Maar allereerst nadenken of we dit willen doen. En of de school hem wil, want dat moeten we ook nog horen! ;-)

Geplaatst op 15 juni om 16:45
Reageer (7 reacties)